Muzyka nie zna granic

W dniach 9-10 stycznia br. w Japonii odbył się I Międzynarodowy Festiwal dla Pianistów Niepełnosprawnych.   

Do konkursu przystąpiło blisko 100 pianistów z różnych krajów świata, m.in. z Chin, Japonii, Malezji, Tajwanu, Korei, Rosji, USA, Włoch, Austrii, Węgier, Niemiec, Hiszpanii, Francji. Polskę reprezentował Maksymilian Chlewiński - 13-letni wychowanek Ośrodka Szkolno-Wychowawczego dla Niewidomych Dzieci w Laskach, uczeń piątej klasy tamtejszej Szkoły Muzycznej I stopnia.  

  W konkursie mogli wziąć udział pianiści bez względu na wiek i rodzaj niepełnosprawności, którzy w sztuce muzycznej odnajdują możliwość wyrażania własnego sposobu odczuwania świata oraz radość muzykowania, a także swój sposób na przezwyciężanie  trudności. W zamyśle organizatorów było także promowanie  i wspieranie nowych talentów, przez zachęcenie osób niepełnosprawnych do podejmowania aktywności twórczej.   

Maksymilian Chlewiński, chłopiec niewidomy od urodzenia i naznaczony autyzmem, należał do najmłodszej grupy uczestników. Wystąpił w dwóch kategoriach konkursu. W pierwszej należało przedstawić improwizację fortepianową na temat japońskiej pieśni ludowej „Sakura, sakura” („Kwiat wiśni”). Druga kategoria obejmowała program złożony z dowolnie wybranych kompozycji z repertuaru pianisty. Repertuar polskiego uczestnika obejmował kompozycje F. Chopina, F. Rybickiego, S. Prokofiewa, D. Kabalewskiego, J. S. Bacha i M. Sawy. W gronie międzynarodowego jury konkursu zasiadali wybitni pianiści i pedagodzy. Maksymilian zdobył duże uznanie jury, a także publiczności, wyrażone wyjątkowo gorącymi brawami. Jego gra odznaczała się dużą wrażliwością, pięknym dźwiękiem, a cały występ - wysoką kulturą artystyczną, która została nagrodzona dyplomem i medalem artystycznym w drugiej kategorii konkursu. Szczególnym wyróżnieniem dla Maksymiliana było wytypowanie go do reprezentowania uczestników konkursu w uroczystości inauguracyjnej, poprzez symboliczną wymianę kwiatów z kandydatem gospodarzy oraz wypowiedzenie ślubowania kandydata konkursu w języku japońskim.

Wyjazd i udział w konkursie miał duże znaczenie dla ucznia oraz jego nauczycielki, pani Małgorzaty Samulak. Był też ogromnym przeżyciem, a przede wszystkim sprawdzianem umiejętności i możliwości niewidomego i autystycznego ucznia. Niezwykły talent Maksymiliana, jego pasja grania na fortepianie i miłość do muzyki pozostawiły wyraźny ślad w sercach słuchaczy.  

                    Elżbieta Górna, Małgorzata Samulak

Pochodnia luty 2005

KRONIKA WYDARZEŃ